บทที่ 3 เกิดใหม่ต่างภพ

ใบหน้าของแม่นมที่มองมาทางนางอย่างปวดใจ ทำให้ซีเยว่ เชื่ออย่างสนิทใจว่าแม่นมกลับมาเป็นเช่นคนเก่าที่หวังดีกับนางแล้ว

ถึงนางจะเป็นคนของอู๋ซื่อ แต่ในเมื่อนางเลี้ยงดูซีเยว่มาตั้งแต่นางได้หนึ่งเดือน ย่อมต้องมีความผูกพันไม่น้อย นางบรรจงถอดเสื้อคลุมของนางออกคลุมไปที่ร่างเล็กที่สั่นเทาของซีเยว่

“หากบ่าวขัดคำสั่งนายท่าน คุณหนูก็รู้ว่าบ่าวคงถูกโบยจนตาย อดทนหน่อยเถิดเจ้าค่ะ” นางสวมกอดซีเยว่พร้อมทั้งลูบหลังให้นางอย่างแผ่วเบา

“อืม ข้าไม่ผิด อย่างไรท่านพ่อก็ต้องให้อภัยข้า” ด้วยที่ผ่านมาไม่ว่านางจะดื้อรั้นเพียงใด นายท่านเว่ยที่สงสารที่นางไร้มารดาก็ยอมปิดตาข้างหนึ่งมาโดยตลอด

“คุณหนูท่านกินอันใดเสียหน่อยเถิด น้ำชาร้อนๆ จะช่วยให้ท่านอุ่นขึ้น” แม่นมจินประคองถ้วยชาด้วยมือที่สั่นเทาส่งให้ซีเยว่อย่างใส่ใจ

“เหตุใด แม่นมท่านถึงได้มาตามสาวใช้นางนั้นไปเล่าเจ้าคะ” ซีเยว่รับชาไปถือในมือ พร้อมทั้งเอ่ยสิ่งที่สงสัยออกมา

“เอ่อ...บ่าวจะพานางไปสั่งความเล็กน้อย เพื่อไม่ให้เรื่องแผนการผิดพลาด” แม่นมหลบสายตาที่จ้องมองมาของซีเยว่

“อืม...” นางไม่ได้โง่ถึงขั้นจะเชื่อแม่นมทั้งหมด แต่ยังหาเหตุผลมาหักล้างไม่ได้ว่า เหตุใดถึงกลายเป็นนางที่โดนกล่าวหาเช่นนี้

ซีเยว่ที่หนาวเสียดเข้าไปในกระดูกก็ยกน้ำชาดื่มเพื่อคลายความหนาว เพียงแค่น้ำชาไหลลงลำคอของนาง ความเจ็บปวดก็วิ่งวนไปทั่วทั้งร่างกาย

ถ้วยน้ำชาตกลงสู่พื้น ใบหน้างามจ้องมองแม่นมที่เลี้ยงดูนางมาตั้งแต่เล็กอย่างไม่เชื่อสายตา

“ทะ ท่าน” นางจับคอของตนเองแน่น เมื่อรู้ตัวว่าถูกพิษเข้าเสียแล้ว

ซีเยว่พยายามล้วงคออย่างหนักแต่ก็ไม่เป็นผล เมื่อไม่มีสิ่งใดออกมา

“คุณหนูรอง ท่านอย่าได้โทษบ่าวเลยเจ้าค่ะ บ่าวต้องทำตามคำสั่ง ไม่เช่นนั้นคนที่ตายคงต้องเป็นตัวบ่าว” แม่นมจินร่ำไห้ตัวโยนออกมา

“...” ซีเยว่ที่กำลังขาดอากาศหายใจ นางล้มไปนอนดิ้นทุรนทุราย สายตาของนางยังมองมาที่แม่นมตลอดเวลา

“พรุ่งนี้นายท่านก็คงเชื่อในคำพูดของคุณหนูเช่นเดิม หากบ่าวไม่ทำเช่นนี้ เรื่องที่ฮูหยินนางทำก็จะถูกเปิดเผย”

ตัวแม่นมจิน ครั้งหนึ่งนางเคยถูกอู๋ซื่อช่วยชีวิตไว้ ชีวิตของนางจึงต้องยกให้อู๋ซื่อ ไม่ว่าเรื่องเลวร้ายที่ผ่านมาหนักหนาเพียงใด นางก็ล้วนแต่ทำตามอย่างไม่มีข้อแม้

“ขะ ข้า ผิดอันใด” ซีเยว่เอ่ยถามออกมาด้วยเสียงแผ่วเบา

“คุณหนูผิดที่เกิดมาเป็นเพียงบุตรอนุ หากภพหน้ามีจริง คุณหนูท่านเกิดมาเป็นบุตรภรรยาเอกเถิดเจ้าค่ะ” แม่นมจินทรุดตัวคุกเข่าลงร้องไห้อยู่ข้างกายซีเยว่

ไม่มี ภพหน้าไม่มีจริง ข้าผิดที่เป็นบุตรอนุเพียงเท่านี้เลยรึ

ซีเยว่ดวงตาเบิกโพลง นางสิ้นลมหายใจ ไปด้วยความคับแค้นที่มีอยู่เต็มอก ทั้งคำถามที่นางผิดหรือที่เกิดมาเป็นบุตรอนุ

แสงไฟด้านนอกที่พากันรีบร้อนเดินมาทางห้องเก็บฟืน เห็นเพียงประตูห้องที่เปิดออก ด้านในมีร่างของสตรีสองร่างที่นอนสิ้นลมหายใจจากไปแล้ว

นายท่านเว่ยทรุดตัวลงกับพื้น มองบุตรสาวของตนที่ตายตาไม่หลับอย่างปวดใจ

“อาเหยา ข้าผิดไปแล้ว ข้าไม่อาจทำตามที่พูดกับเจ้าไว้ได้” เขาเอ่ยออกมาด้วยเสียงสะอื้นไห้

อู๋ซื่อแม้จะลอบใช้ผ้าเช็ดหน้ายกขึ้นมาซับน้ำตา แต่มุมปากที่ยกขึ้นของนาง ก็ทำให้กู้หยางเห็นได้อย่างชัดเจน

หลิวชิงใบหน้าซีดขาวเกือบจะเป็นลม จนสาวใช้ต้องประคองนางไว้ในอ้อมแขน ยิ่งดวงตาที่ไม่อาจปิดได้ของซีเยว่ที่จ้องมองมาทางนาง ก็ทำให้นางหวาดกลัวเสียจนแทบสิ้นสติ

เรื่องที่เกิดขึ้นหลังจากนี้ ซีเยว่นางไม่มีทางได้รับรู้อีกแล้ว

ซีเยว่มองหนังสือนิยายในมือที่เพิ่งอ่านไปได้เพียงแค่ครึ่งเล่ม ด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ทำให้นางโยนทิ้งลงถังขยะอย่างไม่ไยดี

พร้อมทั้งลุกขึ้นเดินไปหาน้ำดื่มเพื่อดับกระหาย อารมณ์ของนางในยามนี้ไม่ปกตินัก อาจจะเป็นเพราะเนื้อเรื่องของนิยายที่ได้อ่านมา มันคือตัวนางอย่างไม่ต้องสงสัย

นิยายเรื่อง เส้นทางขุนนางอันดับหนึ่ง ที่เล่าเรื่องราวของ มู่เสวี่ย ขุนนางที่สร้างหน้าประวัติศาสตร์ เปลี่ยนแปลงระบบการเมืองร่วมกับองค์ชายสาม ที่ต่อไปจะได้ขึ้นนั่งบัลลังก์

นางเห็นว่าน่าสนใจไม่น้อย อีกทั้งสหายของนางต่างก็ชื่นชอบในเรื่องราวแย่งชิงบัลลังก์ จึงได้บอกให้นางไปซื้อมาอ่าน

ในตอนแรกซีเยว่ก็แปลกใจไม่น้อยที่ตัวเอกมีชื่อคล้ายกับคนรู้จักในภพก่อนของนาง แต่เมื่อเนื้อเรื่องในช่วงแรกที่พูดถึงเรื่องราวความรักที่ต้องฝ่าฟันอุปสรรคไม่น้อยของมู่เสวี่ยและเว่ยหลิวชิง

ก็ยิ่งทำให้นางที่อ่านอยู่ถึงกับต้องขมวดคิ้ว นางเอกของเรื่องมีน้องสาวที่เป็นบุตรของลูกอนุ ชื่อว่า เว่ยซีเยว่ ไหนจะเรื่องคู่หมั้นที่โผล่ขึ้นมาของนางคือ กู้หยาง จนถึงเรื่องที่น้องสาวแย่งคู่หมั้นของนางไปได้สำเร็จ นางจึงได้แต่งให้กับมู่เสวี่ย เป็นท่านหญิงที่มีแต่คนอิจฉา

“บ้า ไปแล้ว!!!” ซีเยว่วางแก้วน้ำเสียงดังอย่างหงุดหงิด

ตัวนางในยามนี้แม้จะเกิดในภพใหม่ที่ทุกสิ่งอย่างล้วนแต่เจริญรุ่งเรือง แต่ความทรงจำเดิมที่ติดตัวมาด้วย ทำให้นางใช้ชีวิตอย่างพึงระวังมากขึ้น

นางไม่เคยเชื่อใจและไว้ใจใครอีกเลย แต่ครอบครัวที่นางมาเกิดด้วยต่างก็มอบความรักให้นางจนแทบจะเรียกได้ว่า ชดเชยสิ่งที่นางขาดไปในภพก่อนได้เป็นอย่างดี

นางที่ติดนิสัยขี้โวยวายมาตั้งแต่ภพก่อน ก็เปลี่ยนแปลงเพื่อจะได้เป็นที่รักของคนในครอบครัว

ตอนนี้นางเข้ามาศึกษาอยู่ในกรุงปักกิ่ง ด้านการตลาด แต่นางก็ยังชื่นชอบเรื่องศึกษาเรื่องราวประวัติศาสตร์ในยุคโบราณ อีกอย่างก็คงเป็นนิยาย ย้อนยุคทะลุมิติที่นางชื่นชอบเป็นพิเศษ